زيرا در زبان عرب مفرد به اين وزن وجود ندارد . و ليس ذهاب الألف : اگر كسى اشكال كند و بگويد حذف الف در « جندل » مانند حذف ياء در « جوار و غواش » است و همانگونه كه تنوين در اين دو ، تنوين عوض است پس تنوين در « جندل » هم تنوين عوض مىباشد باتوجه به اينكه وزن هرسه نيز « مفاعل » است . جواب از اين اشكال اين است كه حذف الف در « جندل » همانند حذف ياء در « جوار و غواش » نيست ؛ زيرا الف در « جنادل » الف زائدهء علامت جمع است لكن ياء در آن دو كلمه لام الفعل است و حذف الف « جنادل » چون اعتباطى و بدون دليل است كالعدم مىباشد لذا وزن آن از « مفاعل » تغيير مىكند و تبديل به وزن اسماء منصرف مىگردد بر خلاف وزن « جوار و غواش » كه چون حذف ياء با دليل است و حذف حرفى با دليل ، مانند عدم حذف آن است لذا وزن آن تغيير نمىكند بنابراين تنوين « جندل » تنوين صرف مىشود و تنوين آن دو ، تنوين عوض مىباشد . الثالث : سومين موضع استعمال تنوين عوض ، عوض و نائب از مضاف اليه مفرد - غير جمله - است ، مانند تنوين « كل و بعض » در هنگامى كه قطع از اضافه شده و مضاف اليه آن دو اسمى مفرد و محذوف مىباشد ، مانند آيهء شريفهء : وَ عاداً وَ ثَمُودَ وَ أَصْحابَ الرَّسِّ وَ قُرُوناً بَيْنَ ذلِكَ كَثِيراً وَ كُلًّا ضَرَبْنا لَهُ الْأَمْثالَ وَ كُلًّا تَبَّرْنا تَتْبِيراً ( الفرقان / 39 و 40 ) . شاهد : در حذف مضاف اليه مفرد « كل » و تنوين عوض آوردن به جاى آن است . كه در اصل « و كلّهم ضربنا له الأمثال » بوده است . و مانند قول أمير المؤمنين عليه السّلام در بيان صفات بارى تعالى : « و جاء من أمر اللّه ما يريده : من تجديد خلقه . أماد السماء و فطرها و أرجّ الأرض و أرجفها و قلع جبالها و نسفها و دكّ بعضها بعضها من هيبة جلالته و مخوف سطوته » « 1 »

--> ( 1 ) - نهج البلاغة : ط 108 / 334 .